اصل هفتم

لحظه‌ی سقوط و نشان اضمحلال کجاست؟ آن‌گاه که لبخند ظفر بر لبانت می‌نشیند و آرامش پیروزی بر چهره‌ات هویدا می‌گردد.

اگر باور کردی که دیگر رسیده‌ای، بدان که ازآن پس دیگر چیزی برایت باقی نمانده جز انتظار مرگ.

اصل ششم

برای کشتن هر ایده‌ای تنها کافی است آن را مقدس جلوه دهی. هر پدیده‌ای که نقد نشود به مرور زمان نابود خواهد شد.

اصل پنجم

به غیر آدمی اطمینان نکن. آن کس که به خطای خود هرگز اشارتی نمی‌کند، یقینا آدم نیست. زیرا انسان خطا می‌کند و اعتراف. باشد که از سوی دیگران پذیرفته شود یا نه.

اصل چهارم

در آن هنگام که همه چیز برایت فرو می‌ریزد، بدان که شدت این فروپاشی به اندازه‌ی وسعت رویاهایت بوده است.

اصل سوم

عمیق‌ترین پیوندها در لحظه‌ای می‌گسلد که راز مگو را با دیگری درمیان می‌گذاری. درست در همان لحظه‌ای که نهانت را با دیگری شریک می‌شوی، دوستی‌ را از دست می‌دهی.

اصل دوم

آنچه که باعث درک یک هارمونی و فهم یک قطعه‌ی موسیقی می‌شود نه نت‌ها بلکه فاصله‌ی سکوت بین نت‌هاست. بدین‌سان آن‌چه که ما را به شناخت آدم‌های پیرامون‌مان می‌رساند، نه حرف‌ها و ادعاهایی است که می‌کنند، بلکه دقیقا آن‌چیزی است که بر زبان نمی‌آورند. آن‌چه که در موردش سکوت می‌کنند.

ادعاهایش را به کناری گذار. انسان در سکوتش شناخته می‌شود.

ما‌ آن‌چیزی هستیم که نمی‌گوییم.

ده اصل فلسفی

به فاصله‌ی ده روز مانده به پایان سال این ده "دقیقه" و "درنگ" فلسفی را داشته باشید تا در روز آخر بگویم که مولف و متفکرش کیست.

اصل اول: چهره‌ی دشمنانت را با جزئیات به خاطر بسپار و در قلبت به یادگار گذار. زیرا تنها جزء است که کل را افشاء می‌کند. تنها جزئیات‌اند که نقاب‌ صورت‌ها را فاش می‌کنند.